Helvítis fokking fokk

er það sem er húsmóðurinni efst í huga í dag. Kannski Nýtt útlit með Karli Berndsen geti bætt úr málum.

Konurnar sem sátu

Helgin var góð og gríðarlega skemmtileg. Húsmóðirin skundaði á landsfund Sjálfstæðisflokksins í fyrsta sinn á ævinni og sér nú að hún hefur verið að missa af miklu. Það var virkilega gaman að taka þátt í líflegum umræðum og sú mikla breidd sem býr í flokknum er nú í fyrsta sinn húsmóðurinni ljós.
Mikil umræða hefur sprottið upp vegna ræðu fyrrverandi formanns flokksins. Húsmóðirin hefur aldrei verið sérlega mikil Davíðs-kona en nú er hún sannfærð um að karlinn sé endanlega búinn að missa það. Ræða hans var algerlega óviðeigandi og hefði betur átt heima sem skemmtiatriði á hófinu á laugardagskvöldið. Þegar ræðunni lauk stóðu flestir fundargestir úr sætum og fögnuðu Davíð. Megnið af þeim sem sátu við sama borð og húsmóðirin sáttu þó sem fastast með hendur í skauti. Okkur var ekki hlátur í huga og eftir á að hyggja hefðum við átt að ganga úr salnum. Davíð gerði, með ræðu sinni, vinstrimönnum mikinn greiða en Sjálfstæðisflokknum um leið mikinn óleik. Þessi ræða var óviðeigandi og í því samhengi sem hún var flutt var hún ekki einu sinni fyndin. Davíð á ekki lengur erindi upp á dekk og ætti því að halda sig þaðan.
Að öðru leyti var helgin góð. Nýji formaðurinn fínn og varaformaðurinn ennþá betri. Þetta var gaman og aldrei að vita nema húsmóðirin geri meira svona gaman í framtíðinni.

Landsfundur

Húsmóðirin sat með mörgum mektarkonum til borðs á landsfundi í dag. Tvær þeirra stóðu þó uppúr. Húsmóðurinni þótti einstaklega skemmtilegt að fá að sitja með og spjalla við þær Elínu Pálmadóttur og Ragnhildi Helgadóttur. Tvær kjarnakonur sem eru ennþá, þrátt fyrir töluvert háan aldur, með sterkar skoðanir á mönnum og málefnum og eru sko ekki í vandræðum með að koma þeim skoðunum á framfæri.
Það var þó ekki félagsskapurinn einn sem gerði daginn góðan. Húsmóðurinni leið eins og hún væri að taka þátt í einhverju sem virkilega skiptir máli fyrir okkur öll og naut sín í botn. Svo sást hún líka í kvöldfréttunum í sjónvarpinu og ef MJÖG vel er gáð á forsíðu Morgunblaðsins í morgun.
Þetta verður góð helgi í Laugardalshöll.

Prinsessudrasl

Húsmóðirin er að horfa á draslið í prinsessuherberginu og er að spá í hvort hún eigi að láta verða af hótunum um að ná í skóflu og moka öllu beint út í tunnu! Það sést varla í gólfið fyrir búningum, böngsum, dúkkum, litum og fötum úr skúffunum. Sú stutta hefur nefnilega tekið upp á því að deila fötunum sínum með böngsunum og dúkkunum. Voða krúttlegt í smá stund en gamanið kárnar þegar hún sjálf finnur engin föt að fara í því þau eru úti um allt á dúkkum og félögum þeirra böngsunum. Svo hafnar hún algerlega nýjum fötum og vil helst vera í of stuttum leggings. Fer ekki út í sokka-umræðuna, hún er efni í alveg nýtt blogg.
Spurning um að gera eina tilraun til að taka til og sjá hvort hún hættir að hvolfa úr körfunum sínum á gólfið. Það má í það minnsta halda í vonina.

Mánudagsmatur

Húsmóðirin nennti ekki í búð í dag. Því þurfti að elda úr því sem til var. Í frysti fundust úrbeinuð kjúklingalæri. Í ísskáp fundust laukur, pestó og gulrætur og í búrskáp sæt kartafla. Ein dós af tómötum, hvítlaukur og hvítvín rataði með þessu öllu ofan í pott og kraumar nú á eldavélinni bragðbætt með sjávarsalti og svörtum pipar. Speltbollurnar komnar á borðið og spaghetti bíður eftir því að komast ofaní pott. Þangað fer það þegar stjörnulögfræðingurinn kemur heim með drenginn úr tónlistarskólanum.
Svona eru mánudagskvöld stundum hjá húsmóðurinni í austurbænum þegar hún nennir ekki í búð.

Taka þrjú

Húsmóðurinni hefur borist áskorun. Áskorunin felst hvorki í því að segja af sér né gefa kost á sér í pólítískt starf. Áskorunin er sennilega ekki mjög víðtæk og alveg þess virði að taka henni, þótt ekki sé nema bara til að sjá hvort þriðja tilraunin sé sú sem endist.
Það hefur sumsé verið skorað á húsmóðurina að hefja bloggskrif á ný.
Hér hefst því þriðji kafli í bloggskrifum húsmóður í austurbænum sem í upphafi skrifaði meðan barnið svaf, gerðist svo útivinnandi með úthýst þrif en er nú heimavinnandi af illri nauðsyn!
Sjáum svo hvað setur í þessum þriðja kafla... Er ekki annars allt þá þrennt er?