Gæsahúð

Húsmóðirin brá undir sig og stjörnulögfræðinginn betri fætinum í gærkvöld og skundaði á sinfóníutónleika. Innrásin frá Mars í öllu sínu veldi beið þeirra þegar þau settust á aftasta bekk í Háskólabíói (staðsetningin kom sér vel fyrir stjörnulögfræðinginn með sína löngu leggi - meira fótapláss aftast). Þegar fyrstu tónarnir brutu sér leið í gegnum mannþröngina og ljósasjóvið aftast í salinn spratt fram gæsahúð um allan líkama húsmóðurinnar.
Minningar um að hafa legið á rauðrósósóttu gólfteppi með alltof stór heyrnatól og hlustað á plötuna aftur og aftur og blaðað í gegnum bókina sem fylgdi með spruttu fram. Hvað lítil hnáta var gagntekin af tónlistinni og dauðhrædd um að það væri nú alveg möguleiki að marsbúar myndu ráðast á jörðina. Myndirnar ýttu undir hræðsluna og ógnvænlegustu myndirnar voru þær sem sýndu rautt efni flæða um bæi og torg. Í huga sex ára barns gat þetta rauða flóð ekki verið annað en blóð úr þeim mönnum, konum og börnum sem marsbúarnir höfðu murkað lífið úr.
Í 26 ár hefur þessi ógnvænlega mynd búið í huga húsmóðurinnar - í gær breyttist hún. Þar sem húsmóðirin sat með gæsahúð og hlustaði á söguna lesna með djúpri rödd Jóhanns Sigurðarsonar áttaði hún sig á því að "blóðið" hafði verið rautt marsbúaillgresi sem dreifði sér um alla jörð. Það var eins og lítil óttablaðra í huga húsmóðurinnar hefði sprungið og 26 ára ógn gufaði upp. Illgresi - það hlýtur að vera hægt að reyta það? Þetta voru þá ekkert ógeðslegar myndir eftir allt saman.
En tónlistin heldur áfram að vera grípandi og gæsahúðin minnkar ekki þótt blóð verði að illgresi.

Húrra fyrir Sinfó og þessu frábæra framtaki - og ekki síður húrra fyrir húsmóðurinni að hafa drifið sig á staðinn. Nú er bara að láta verða að því að sjá Sinfó og Chaplin.

Kongrats...

Húsmóðirin vill óska tveimur eðalpíum til lukku með kvöldið. Silvía Nótt kom, sá og sigraði Júróvisjón og skáldkonan í vesturbænum halaði inn heilum kompás í boði BÍ. Tvær umdeildar skvísur sem enda samt alltaf á því að standa uppi með pálmann í höndunum. Silvía og Gerður rúla!

Það á að banna...

... þeim sem standa í hóp og spjalla beint fyrir framan rúllustigann að koma nokkru sinni aftur í námunda við Kringluna, Smáralind, Leifsstöð og hvern þann stað þar sem rúllustigar gætu leynst.

Innrásin frá Mars

Húsmóðirin er búin að fjárfesta í tveimur miðum á Innrásina frá Mars með Sinfóníuhljómsveit Íslands. Með stjörnulögfræðinginn undir arminum mun hún skunda í Háskólabíó og rifja upp stundirnar sem hún lá á stofugólfi æskuheimilisins með tónlistina byljandi í heyrnatólunum. Þá var nú gaman að vera til. Verst að þurfa alltaf að liggja á gólfinu, heyrnatólin voru svo stór að þau héldust ekki á höfðinu þegar reynt var að setjast upp. Það verður spennandi að vita hvort tónlistin stendur undir minningunni.

Stolt

Húsmóðirin er stolt af drengnum sínum. Hann hefur undanfarin mánuð verið duglegur að mæta í íþróttaskólann á hverjum laugardagsmorgni. Í gær komu þeir feðgar heim með þær fréttir að drengurinn skyldi flytjast upp um flokk og mæta klukkutíma fyrr. Hann á nú að æfa með eldri börnunum. Drengurinn var víst sá eini sem gekk jafnvægisslána vandræðalaust og án hjálpar og átti það svo til að ýta á eftir þeim hægari ef hann vildi komast áfram á þrautabrautinni. Húsmóðirin er spennt að sjá hvernig hann spjarar sig innan um stóru krakkana.

Konan sem kíkir á brauðið

Húsmóðirin á það til að láta fólk fara í taugarnar á sér. Þegar fólk verður uppvíst að hegðun sem húsmóðirin myndi aldrei stunda er stutt í pirringinn hjá frúnni. Þannig er það með mat ókunnugra - maður er ekki að koma við hann. En á kaffistofum háskólans myndast stundum biðraðir við samlokugrillið og þá gerist það stundum að sá sem bíður opnar grillið lítillega og gáir hvort ekki fari að styttast í að samlokan á undan verði tilbúin. Ekkert við það að athuga. Kona ein gerðist sek um alvarlegan glæp undir þessum kringumstæðum fyrir ekki margt löngu. Hún lét sér ekki nægja að opna grillið og horfa heldur fór hún að tosa í álpappírinn og pota eitthvað og paufast. Húsmóðirin, eigandi samlokunnar, var nú ekki par hrifin af þessu og lét konuna nánast eyðileggja fyrir sér daginn. Til að kóróna allt þá verður þessi sama kona á vegi húsmóðurinnar nánast daglega og minnir í hvert sinn á þessa innrás í einkalíf húsmóðurinnar.
Svona gerir maður bara ekki...

Til hamingju Ísland

Húsmóðirin finnur til í táberginu. Það var mikið dansað í gær og nokkur flamenco spor tekin með tilheyrandi stappi. Afleiðingarnar eru aumt táberg. Árshátíð MAESTRO heppnaðist semsagt með endæmum vel og er húsmóðirin þess fullviss að stjórn MAESTRO ætti vel heima sem bakraddir Silvíu Nóttar í Aþenu eftir frammistöðu gærkvöldsins. Til hamingju Ísland!