Neytendapistill

Húsmóðirin er mjög meðvitaður neytandi. Allavega stundum. Í því skyni kaupir hún ýmsar nauðsynjavörur til heimilisins í lágvöruverðsverslunarkeðju hér í bæ. Hefur hún það fyrir algera reglu að fara ekki í slíka verslun á háannatíma því þá tekur troðningsgeðveikin yfirhöndina og ýmislegt misgáfulegt lendir ofan í körfunni. Húsmóðirin hefur eigendur verslunarkeðjunar reyndar grunaða um að ýta undir troðningsgeðveikina með því að dæla einhverjum undarlegum efnum út í verslunina á annatímum en það er meira svona samsæriskenning. Sökum þess að húsmóðirin verslar alltaf þegar fátt fólk er í búðinni er hún einstaklega yfirveguð við innkaupin og gefur sér tíma til að bera saman verð á mismunandi vörutegundum í hillunum. Og þá er komið að kjarna málsins því margt athyglisvert kemur í ljós við slíka skoðun. Margir eru þeirrar skoðunar að magnpakkningar þýði ósjálfrátt hagkvæm innkaup. Í þessari keðju er það ekki alltaf raunin. Tökum dæmi: 1 lítri af uppþvottavéladufti er hlutfallslega ódýrari en 2,5 lítri af sama uppþvottavéladufti, ergó: það er ódýrara að kaupa minni pakkninguna. Risapappakassi fullur af bleium (129 stk.) kostar 1.999.- eða 15,50 pr.stk. Ef keyptur er venjulegur tvöfaldur pakki þá kostar hann um 800.- en í honum eru ca. 65 stk. og kostar stykkið þá 12,30 ergó: það er dýrara að kaupa fleiri bleiur í einu.

Svona fara menn að því að kaupa sér tvö hús og þotu!