Konur konum verstar
Húsmóðirin hlustaði á hinn ofurdjúpa og stórmerkilega þátt Ísland í bítið í útvarpinu á leið sinni vestur í bæ í morgun. Þar var mættur tískusérfræðingur sem hélt því fram fullum fetum að nú væri besti tíminn fyrir okkur konurnar að kaupa okkur allt sem hugurinn hefði girnst í langan tíma. Ástæðan? Jú, það ku standa yfir heimsmeistarakeppni í fótbolta og samkvæmt "sérfræðingnum" þá er svo fínt að biðja karlinn um leyfi fyrir kaupunum þegar leikur er nýbyrjaður. Að hennar sögn segja þeir þá já við öllu. Húsmóðirin hefur ýmislegt við þessa röksemdarfærslu að athuga en það sem æpir framan í mann er: Af hverju þarf konan að biðja karlinn um leyfi fyrir því sem hana langar að kaupa? Veit konan ekki hvort hún á fyrir því sem kaupa á eða er hún einfaldlega (í heimsku sinni dirfist ég að segja) að fá leyfi fyrir því að skuldsetja heimilið fyrir einhverju sem mjög líklega er ekki brýn þörf á að kaupa. Umræðan í téðum þætti fór svo út í spjall um brúnkukrem og kampavínsúða til að fríska sig á ströndinni þannig að ég efast um að "sérfræðingurinn" hafi verið með lífsnauðsynjar í huga.
Húsmóðurinn finnst með ólíkindum að konur skulu enn hugsa með þessum þætti hvað þá tjá sig um það á opinberum vettvangi að þær hafi hvorki sjálfstæðan fjárhag né skynsemi til að meta hvernig þeim peningum sem falla til heimilisins sé best varið.
Húsmóðirin skammaði hlaupafélaga sinn um daginn þegar hún sagðist ekki hafa fundið "hitt" buffið sitt og gæti hreinlega ekki hlaupið með það sem hún fann því að það er með hermannamynstri. "For kræing át lád," sagði húsmóðirin. "Þú ert að fara út að hlaupa!" og bætti svo við að svona viðhorf væri ástæðan fyrir óútskýrðum launamun kynjanna. Og við þetta stendur húsmóðirin - ástæðan fyrir launamun kynjanna er ekki að karlar vilji ekki borga konum jafnhá laun. Ástæðan liggur mun dýpra og kristallast í þessum asnagangi í konum þegar þær geta ekki farið út að hlaupa með hermannabuff og forheimskast við að eyða peningum, sem ekki eru til, í vitleysu, sem engin þörf er á, með ómeðvitaða "leyfi" frá karlinum sem situr heima og skynjar ekki umhverfi sitt því hann er á kafi í fótboltaleik.
Húsmóðirin endurtekur: "For kræing át lád!" Er þetta í alvörunni svona?
Húsmóðurinn finnst með ólíkindum að konur skulu enn hugsa með þessum þætti hvað þá tjá sig um það á opinberum vettvangi að þær hafi hvorki sjálfstæðan fjárhag né skynsemi til að meta hvernig þeim peningum sem falla til heimilisins sé best varið.
Húsmóðirin skammaði hlaupafélaga sinn um daginn þegar hún sagðist ekki hafa fundið "hitt" buffið sitt og gæti hreinlega ekki hlaupið með það sem hún fann því að það er með hermannamynstri. "For kræing át lád," sagði húsmóðirin. "Þú ert að fara út að hlaupa!" og bætti svo við að svona viðhorf væri ástæðan fyrir óútskýrðum launamun kynjanna. Og við þetta stendur húsmóðirin - ástæðan fyrir launamun kynjanna er ekki að karlar vilji ekki borga konum jafnhá laun. Ástæðan liggur mun dýpra og kristallast í þessum asnagangi í konum þegar þær geta ekki farið út að hlaupa með hermannabuff og forheimskast við að eyða peningum, sem ekki eru til, í vitleysu, sem engin þörf er á, með ómeðvitaða "leyfi" frá karlinum sem situr heima og skynjar ekki umhverfi sitt því hann er á kafi í fótboltaleik.
Húsmóðirin endurtekur: "For kræing át lád!" Er þetta í alvörunni svona?

3 sagt:
Ég mæli með að húsmóðirinn hlustu á Laufskálann, fimmtudaginn 22.júní endurtekinn á gufunni næsta sunnudagskvöld eða á vefnum til að átta sig á stöðu jafnréttismála. Mýtan er er útskýrð þar og afturkippurinn sem við erum að fara í gegnum núna.
Það er orðið seigt í gamla karlveldinu ótrúlegustu aðferðum er beitt til að halda völdum. En það er akkúrat einkenni deyjandi valds...
Góður pistill hjá húsmóðurinni í Austurbænum.
Í fyrsta lagi held ég að þessi „sérfræðingur“ hljóti að vera eitthvað alvarlega bældur heima hjá sér og þess vegna þarf hann á kampavínsúða (what the fu... is that?) að halda, svona til að létta lundina.
Í öðru lagi. Ef hún (þetta er væntanlega hún) þarf leyfi til að kaupa eitthvað frá karlinum þá held ég að hún verði nú bara að sakast við sjálfa sig. Ég neita að trúa því að til séu konur sem spyrja mann sinn um leyfi til að kaupa hitt og þetta. Ég neita líka að trúa því að til séu karlmenn sem ætlast til þess að konan fái leyfi; ég þekki alla vega engan slíkan.
Ég vona að þú sért búin að ná andanum aftur, en ég get fullvissað þig um að svona er þetta ekki hjá okkur einhleypu. Við græjum, gerum og eyðum, allt sjálfar án þess að spyrja neinn um leyfi!
Skrifa ummæli
<< Home