Harka, parka...
Húsmóðirin las Skilaboðaskjóðuna eftir Þorvald Þorsteinsson fyrir drenginn í gærkvöldi. Bæði voru ægilega spennt og gátu ekki hætt að lesa fyrr en bókin var búin og Næturtröllið orðið að steini. Lesturinn fékk húsmóðurina til að hugsa um leikritið sem sýnt var í Þjóðleikhúsinu fyrir u.þ.b. tíu eða ellefu árum. Finnst henni alveg kominn tími á að sýna það leikrit aftur. Sagan er alveg frábær og leikgerðin, tónlistin og allt í kringum leikritið var alveg einstaklega skemmtilegt. Vill húsmóðirin leyfa sér að segja að Skilaboðaskjóðan sé eitt besta íslenska barnaleikrit sem sett hefur verið upp. Það er alveg kominn tími á að sjá Stóradverg, Dreitil skógardverg, Skemil njósnadverg, Putta, Möddumömmu og Næturtröllið aftur á sviði.
(Ef húsmóðirin í vesturbænum les þetta getur hún kannski komið ábendingunni á framfæri við vinkonu sína í leikhúsi allra landsmanna).Og svo allir saman nú: "Harka, parka. Harka, parka, inn skal arka. Nú allir saman einum rómi, annars er það ekk'að marka. Harka, parka. Harka, parka. Harka, parka, inn skal arka."
skrifaði hdb klukkan 09:38
8 sagt:
Hvort hún skal! Og til hamingju með litla dökkhærða frændann. Geturðu ekki sýnt fallega mynd af honum og svo langar mig líka til að vita hvaða nafn honum verður gefið.
h er sem sagt húsmóðir í Vesturbænum ... ég veit ekki hvernig þetta gerðist.
Ég er algjörlega sammála. Verkið var einmitt sett upp árið 1994 á þeim tíma sem ég vann í leikhúsinu. Þetta var alltaf hin mesta skemmtun, ég sá það nokkrum sinnum og skemmti mér ekki síður en börnin.
Ég var einmitt að segja þetta við einhvern fyrir ca. 2 árum síðan að það væri kominnn tími á þetta verk aftur.
Ég á geisladiskinn ef húsmóðirin vill fá hann lánaðann og leyfa drengnum að hlusta.
Því best finnst okkur bara að vera dvergar......
Það væri nú bara vel þegið að fá diskinn lánaðan. Eins og Sunny man kannski þá gaf hún húsmóðurinni diskinn í afmælisgjöf á sínum tíma. Hann hvarf síðan með dularfullum hætti í gleðskap. Sennilega hefur einhverjum þótt nóg um hvað húsmóðurinni og Sunny fannst gaman að vera dvergar ;) og ákveðið að láta diskinn hverfa fyrir fullt og allt.
Alveg rétt. Hann hvarf einn kátan dag í gleðskap á æskuheimilinu. Við vorum alveg búnar að læra textann og getum sungið þetta fyrir son þinn hvenær sem er eða hvað???
Heldur betur!
ég hélt að ég væri húsmóðir í vesturbænum!!! á allavega vinkonu í leikhúsinu... hmmmm....
Þið eruð þá bara tvær og getið báðar komið skilaboðunum áfram ;)
Skrifa ummæli
<< Home