Galeiðan

Húsmóðirin lætur það alltaf koma sér jafn mikið á óvart hvað eiginmaðurinn á auðvelt með að sýna væntumþykju í hennar garð og barnanna þegar hann hefur verið úti á galeiðunni. Það gerist nú ekki mjög oft að eiginmaðurinn fari út á þessa blessuðu galeiðu en segja má að galeiðan hafi orðið á vegi hans í nótt sem leið. Þegar heim var komið í morgunsárið voru faðmlögin ófá og varð eiginmanninum tíðrætt um að nú ætlaði hann að fara með húsmóðurina og krílin til Spánar - þau væru svo frábær og yndisleg osfrv. að þau ættu það svo sannarlega skilið að komast í sólina. Í hádeginu í dag var hann þó ekki eins áfjáður í sólarlandaferð og dró orð sín öll tilbaka. Til allrar hamingju var það þó aðeins húsmóðirin sem fékk veður af þessum ferðaáætlunum í nótt og gerði hún sér fyllilega grein fyrir að mögulega væru loforðin orðin tóm.

Húsmóðirin á þó örlitla von um að komast úr landi í sumar því hún veit að ef réttu skilyrðin skapast verður eiginmaðurinn ekki lengi að drífa krílafjölskylduna í sólina. Réttu skilyrðin eru þó ekki á hinni margumræddu galeiðu - svo mikið er víst.